Home ΜΝΗΜΕΙΑ - ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
ΜΝΗΜΕΙΑ - ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την lampros   
Δευτέρα, 21 Ιούλιος 2014 21:08
 

Κολυμπώντας σε... γλυκά νερά

trixonida

Μία ακόμα πρόταση διακοπών που μπορείτε να την απολαύσετε με την σχετική διάθεση για περιπέτεια.

     Είναι όντως μοναδική η εικόνα να βλέπεις ανάμεσα στα σουρεαλιστικά, χρυσοκόκκινα κλαδιά των πλατανιών, ταχύπλοα σκάφη να σέρνουν σκιές και να αφήνουν το έντονο ίχνος τους πάνω στον ασημένιο «καθρέφτη» της λίμνης. Συνήθως αυτοί είναι αθλητές του wakeboard, του σκι στο νερό με μια σανίδα, που τους επιτρέπει να κάνουν πλήθος φιγούρες και να είναι θεαματικοί.

Αυτό είναι ένα απαιτητικό άθλημα, αλλά η περιδιάβαση των ακτών του πελάγους της Αιτωλίας, όπως λένε την Τριχωνίδα οι ιθαγενείς, με ένα μονοθέσιο κανόε-καγιάκ, είναι μια δροσερή απόλαυση χωρίς πολύ κόπο. Πιο πάνω από την Αιτωλοακαρνανία, «σφηνωμένες» στα βουνά του Σουλίου, βρίσκονται οι Πηγές του μυθικού Αχέροντα.

Οι αρχαίοι μύθοι που συνοδεύουν το ποτάμι δεν έχουν καμία σχέση με την ομορφιά, την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα και τη δροσιά των Πηγών στη Γλυκή. Εδώ, τα παιχνίδια με το κρύο νερό έχουν να κάνουν με πιο αρχέγονα μέσα, το περπάτημα, το κολύμπι, τη βόλτα με άλογα μέσα στο ποτάμι, αλλά και το ράφτινγκ και το «hot dog».

ΜΕ ΜΙΑ ΣΑΝΙΔΑ (WAKEBOARD) ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΗΣ ΤΡΙΧΩΝΙΔΑΣ

    Πριν από το Αγρίνιο (6 χλμ.) υπάρχει η διακλάδωση που οδηγεί στην επικράτεια του νερού, κοντά στην ασύλληπτη εικόνα του μαγικού καθρέφτη. Μετά το Παναιτώλιο έρχεται το Καινούργιο (6 χλμ.). Αυτά τα περιποιημένα χωριά πιάνουν τις δύο άκρες του δρόμου και πορεύονται μαζί του για χιλιόμετρα.

Από την κεντρική πλατεία του Καινούργιου, ο δρόμος αριστερά ανηφορίζει για το χωριό Βλοχός (6 χλμ.) και την ακρόπολη των Θεστιέων (3 χλμ. μετά), χαρίζοντας συνεχώς ωραία θέα προς τη λίμνη πίσω και δεξιά προς τις καταπράσινες πλαγιές. Η απότομη σιδερένια σκάλα ανεβαίνει από το μοναστήρι του Βλοχού στην κορυφή της ακρόπολης. Από εκεί, ανάμεσα στις θεόρατες πέτρες, ο επισκέπτης ακουμπά το βλέμμα του στα βουνά πίσω και το αφήνει να ταξιδέψει μαλακά, σαν τούφα άχλης, προς τη λίμνη κάτω. Πάνω στον δρόμο, 2 χλμ. μετά το Καινούργιο και την Τραγάνα, υπάρχει η Παραβόλα. Ο δρόμος που τη διασχίζει είναι ωραίος, αλλά κάπου πρέπει να βγείτε δεξιά για το κάστρο Βουκάτιο, όπου μπλέκονται τα αρχαία τείχη με τη μεταβυζαντινή εκκλησιά της Παναγιάς του Κάστρου. Εδώ αισθάνεστε την «ανάσα» της λίμνης πολύ κοντά. Ο παραλιακός δρόμος γίνεται πραγματικά ειδυλλιακός με περιβόλια με χρυσές λεμονοπορτοκαλιές δεξιά και πολυπλόκαμα πλατάνια στην όχθη της λίμνης δεξιά. Μετά την Παραβόλα συναντάτε την Παντάνασσα (3 χλμ.) και μετά το Ντουγρί (1 χλμ.). Εδώ η παραλία έχει διαμορφωθεί πολύ ωραία, με σιντριβάνια και εκτάσεις με γρασίδι ανάμεσα στα πλατάνια.

Καθώς κάθεστε στα πολύ περιποιημένα καφέ και εστιατόρια, παρακολουθείτε ανάμεσα στα κλαδιά των πλατανιών με τα λίγα κιτρινισμένα φύλλα τα ταχύπλοα σκάφη να σέρνουν τους αθλητές του wakeboard (θαλάσσιο σκι με μια σανίδα), από την περιοχή αλλά και άλλες περιοχές της Ελλάδας που προπονούνται στο camp που δημιούργησε η Γυμναστική Εταιρεία Αγρινίου (www.geagr.gr). Πραγματικά μια καλοκαιρινή εικόνα. Μετά το Ντουγρί (4 χλμ.) υπάρχει η διακλάδωση για την παραλία της Μυρτιάς, από τα πιο ωραία και πιο αντιπροσωπευτικά σημεία της λίμνης. Το αραγμένο τρεχαντήρι, ανοιχτά της όχθης με τα πλατάνια, δημιουργεί μια θαλασσινή αλλά και στεριανή εικόνα. Αυτήν μπορείτε να την απολαύσετε καλύτερα από ποτέ το ηλιοβασίλεμα, παίρνοντας τον δρόμο για Μυρτιά και Αγία Σοφία.

Από εδώ μπορείτε να φθάσετε στο Θέρμο, το κεφαλοχώρι της περιοχής, με την ωραία πλατεία με το άγαλμα του Κοσμά του Αιτωλού. Ο αρχαιολογικός χώρος και το μουσείο συντηρούν τις ιστορικές μνήμες της περιοχής. Ενα ακόμη σημείο για την απόλαυση του δειλινού στη λίμνη είναι από το ξενοδοχείο «Αλθαία» στο Πετροχώρι, 4 χλμ. από το Θέρμο.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΣΤΗ ΓΛΥΚΗ

   Θα μπορούσε να την έλεγαν Γλυκή γιατί είναι γλυκό το καταπράσινο τοπίο μέσα στο οποίο είναι χτισμένα τα σπίτια του χωριού. Δεν είναι όμως αυτή η ετυμολογία. Η απάντηση υπάρχει στις Πηγές του Αχέροντα. Περπατάτε πρώτα σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο, παράλληλα με το ποτάμι, όπου από ένα σημείο και πέρα δεν επιτρέπονται τα αυτοκίνητα.

Μετά ακολουθείτε το μονοπάτι ανάμεσα στα πλατάνια και πάνω από μικρά ξύλινα γεφυράκια. Ετσι φθάνετε στο σημείο όπου το μονοπάτι γίνεται υδάτινο και προχωρεί μέσα στα νερά του ποταμού. Τώρα, τους μήνες του καλοκαιριού που τα νερά είναι ρηχά, ανεκτά στο σώμα και πεντακάθαρα, αισθάνεσαι να έρχεται από μια σπηλιά στην αριστερή όχθη ένα ψυχρό ρεύμα αέρα να σας χαϊδεύει και αμέσως νιώθετε την κρυάδα των ορμητικών νερών που αναβλύζουν πίσω από τα κλαδιά των δένδρων στα πόδια σας.

Αυτή είναι η πηγή που βγαίνει από τη Σπηλιά του Στοιχειού. Το νερό της είναι γλυκό και γάργαρο αλλά, σύμφωνα με τον θρύλο, δεν ήταν πάντα έτσι. Ο δράκος που ζούσε σε αυτή τη σπηλιά φαρμάκωνε το νερό. Τον σκότωσε κάποιος Αηδωνάτος (ή ήταν μήπως ο Αϊδωνέας, ένας από τους θεούς του Κάτω Κόσμου;) που έγινε Αϊ-Δονάτος, τοπικός άγιος και προστάτης της περιοχής, πολιούχος της Γλυκής. Ετσι τα νερά έγιναν ξανά γλυκά, όπως είναι σήμερα, και το χωριό ονομάστηκε Γλυκή. Καθώς προχωρείτε, το τοπίο γίνεται όλο και πιο εντυπωσιακό. Κατάφυτες ορθοπλαγιές κατεβαίνουν ως τα άσπρα χαλίκια και συνεχώς στενεύει το πέρασμα που αφήνουν στο ποτάμι να περάσει. Στα πιο στενά σημεία ορθώνονται γκρίζοι βράχοι, χωρίς καθόλου βλάστηση, που κρύβουν τον ήλιο ακόμη και το μεσημέρι. Αυτό το τοπίο έπεισε ίσως τους αρχαίους να τοποθετήσουν εδώ τις πύλες του Αδη.

Πάντως, αν και το τοπίο είναι τόσο επιβλητικό, σε καμία περίπτωση δεν πείθει τον σημερινό επισκέπτη ότι μπορεί να αποτελεί είσοδο στον κόσμο του ερέβους και της λύπης. Προχωρείτε και απολαμβάνετε τα νερά που τρέχουν από παντού - ακόμη και από μικρές τρύπες στους βράχους σαν σιντριβάνια -, τα φωτεινά γαλάζια χρώματα του νερού στα πιο βαθιά σημεία και όλες τις διαβαθμίσεις του πράσινου στις όχθες του φαραγγιού, ως το σημείο, το μοναδικό, όπου πρέπει να μπείτε - για τους θερινούς μήνες μιλάμε πάντα - ως τον λαιμό στο νερό, για να συνεχίσετε ως το γεφύρι του Ντάλα.

πηγή: neoskosmos.com

 
Share
 
PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 18 Ιούλιος 2014 10:54
Άγιος Νικόλαος Κατούνας – Γνωρίζοντας τον τόπο μας
agnikolaos 3371
Στο κέντρο του τριγώνου που σχηματίζουν τα χωριά Αετός, Κατούνα και Κωνωπίνα και στις ανατολικές παρυφές του υψώματος Ψάρι βρίσκεται ο μικρός οικισμός του Αγίου Νικολάου Κατούνας (υψόμ. 280 μ.).
Το όνομά του το χωριό το οφείλει στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, που είναι κτισμένο σε γειτονικό με τον οικισμό ύψωμα και για πολλά χρόνια χρησιμοποιούνταν ως ενοριακός ναός του χωριού. Με την εργατικότητά τους και την υπομονή τους οι φιλοπρόοδοι Μικρασιάτες έφτιαξαν ένα όμορφο μικρό χωριό και ζούσαν αρχικά αρμονικά. Προτίμησαν αυτές τις περιοχές για να αποφύγουν τον εκτουρκισμό.
Αρχικά ήρθαν γύρω στις 70 οικογένειες, όμως δεν έμειναν όλες εκεί, αλλά, λόγω των προστριβών για τα μοναστηριακά κτήματα, κυρίως με τους κατοίκους του Αετού, οι περισσότεροι έφυγαν και έμειναν μόνο 16 οικογένειες...
Περισσότερα... (Ιστορικά στοιχεία και βιντεο)
 
Share
 
Καλλιθέα ‘Το μπαλκόνι της Τριχωνίδας’ PDF Εκτύπωση E-mail
Συντάχθηκε απο τον/την lampros   

29967867

     Photo by Periklis Lantzounis      

 

‘Ενα χωριό που βρίσκεται ορεινά της Τριχωνίδας στους πρόποδες του Παναιτωλικού Όρους. Με θέα το πανέμορφο τοπίο της λίμνης του νομού μας Τριχωνίδας,Καλλιθέα, η λεγόμενη Προστοβά,καθώς ονομαζόταν τα παλαιότερα χρόνια.Πολλοί πίστευαν ότι η λέξη ‘προστοβά’ ήταν τοπονύμιο σλαβικό,αλλά δεν είναι αληθές.Σύμφωνα με αμρτυρίες του συγχωριανού μας Δημητρίου Πανταζή ‘Μητρέλου’,που ήταν σχολάρχης,εξηγεί ότι προέρχεται από το αρχαίο ρήμα ‘προσβαίνω’=πάω προς.Και χωρίζονταν την άνω και κάτω Προστοβά,που τώρα αποτελούν δύο ανεξάρτητα χωριά:Άνω Προστοβά είναι η Καλλιθέα και Κάτω Προστοβά το Λευκό.

 

30761909

Photo by triantafullopoulou_ioanna      



Η Προστοβά ήταν κοινότητα του Απόκουρου (σημερινή περιφέρεια Τριχωνίδας).Οι κάτοικοι του χωριού ενώ στο παρελθόν κόντεψαν τους χίλιους σήμερα δεν ξεπερνούν του εκατόν πενήντα.Στο παρελθόν κάποιος θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το χωριό ως πόλη(ή κωμόπολη),αφού είχε τόσους κατοίκους, ενώ λειτουργούσαν σε αυτό κρεωπολεία,τσαγκάρικα,κουρείο,ταβέρνες.Υπήρχε επίσης ένα χάνι,περίπτερα,μπακάλικα,καφενεία ,φούρνος.Επίσης είχαμε σχολείο,δημαρχείο,αστυνομικό σταθμό,δασαρχείο,πταισματοδικείο,αγροτικό ιατρείο,μονοπώλειο άλατος.Επίσης στο χωριό μας υπήρχε και σιδηρουργείο,το λεγόμενο ‘γύφτικο’. Σήμερα στο χωριό μας λειτουργεί δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο,μπακάλικο,καφενείο,ταβέρνες και βενζινάδικο.

Οι Προστοβήτες νερό στα σπίτια τους δεν είχαν μέχρι το 1950 περίπου και μετά.Νερό έπαιρναν από την ‘Παλιόβρυση’.

 

67936202

     Photo by SKORDOPOULOS NIKOS      

 

Πριν το έργο τελειοποιηθεί το νερό πήγαζε από ένα βράχο,ογκόλιθο από πουρί,απ’όπου οι συγχωριανοί μας έπαιρναν νερό.Το έργο λίγο αργότερα τελειοποιήθηκε και η Παλιόβρυση είχε δύο υπόστεγα που τα χώριζε ένας πέτρινος πελεκητός τοίχος:από τα ανατολικά νερό έπαιρναν οι χωριανοί και από τα δυτικά πότιζαν τα ζώα.Αποτελούσε και αποτελεί σπουδαίο αξιοθέατο του χωριού. Εκτός από τη βρύση στο χωριό υπάρχουν άλλα αξιοθέατα,όπως το ηρώο-στο κέντρο του χωριού (άγαλμα αγγέλου με κλαδί ελιάς στο χέρι) αφιερωμένο στους αγωνιστές συμπατριώτες μας.

 

Λίγο πιο ορεινά υπάρχει ένα μικρό δασάκι με πεύκα στην τοποθεσία Καμαρούλα.Η ανεπανάληπτη θέα του θα μάγευε τον οποιοδήποτε… Στο χωριό μας ακόμη λειτουργούσαν τρεις μύλοι,όπου οι συγχωριανοί μας άλεθαν.Μάλιστα έχει γραφεί και ποίημα που λέει: Μαριωρή του Μυλωνά  Χάλασ’ο μύλος δε γυρνά  Ένα δόντι όλο σπάει  Και το άλεσμα χαλάει

Μαριωρή,βρε Μαριωρή  Χάλασ’ο μύλος,δεν μπορεί  Ούτε στρίβει ούτε αλέθει  Κι όλο μας χαλάει το κέφι

Δυστυχώς όμως για το χωριό μας οι μύλοι δεν υπάρχουν πια,κάποιος όμως μπορεί να δει απομεινάρια τους αφού έχουν γκρεμιστεί και υπάρχουν ακόμη ως μια παλιά. Πολιούχος του χωριού είναι η Αγία Παρασκευή που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και χρονολογείται περίπου από τον 17ο αιώνα χτισμένη από τους συγχωριανούς μας εθελοντικά.

Επίσης στο χωριό υπάρχουν και οι εκκλησίες Αγία Εφροσύνη,Άγιος Κωνσταντίνος,Προφήτης Ηλίας,Αγία Τριάδα και η Κοίμηση της Θεοτόκου.Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει εδώ διότι η εκκλησία υπήρχε επί τουρκοκρατίας κτισμένη παρέα με τον πλάτανο που στέκει καμαρωτός δίπλα της.

‘Εκεί ψηλά δροσάτη  η Καλλιθέα νά’τη’

 

14366632

          Photo by tserayas      

 

Συνέντευξη με έναν ηλικιωμένο κάτοικο του χωριού της Καλλιθέας

-Πώς σας λένε και πόσω χρονών είστε; -Το όνομά μου είναι Κουτσικώστα Βασιλική του Σωτηρίου και είμαι 83 ετών. -Κυρία Βασιλική,έχετε πάει σχολείο; -Δυστυχώς μόνο τις τρεις τάξεις του δημοτικού κατάφερα να τελειώσω.Βλέπετε,έπρεπε να συνεισφέρω οικονομικά στην οικογένειά μου,διότι ήμασταν τρία αδέρφια και η οικογένεια δύσκολα τα έβγαζε πέρα.Από την οικογένεια ο μόνος που κατάφερε να σπουδάσει ήταν ο αδερφός μου. -Μπορείτε να περιγράψετε με λίγα λόγια την καθημερινότητα στο παρελθόν και αν σας άρεσε; -Αν και δούλευα όλη τη μέρα,δεν μπορώ να πω πως η ζωή μου δεν ήταν καλή.Κάθε πρωί σηκωνόμασταν νωρίς,μαζευόμασταν πολλές γυναίκες και τραβούσαμε προς τα χωράφια με τα γέλια και τα αστεία μας.  (Καλλιθέα) Γυρνούσαμε το μεσημέρι κι αφού τρώγαμε και παίρναμε μια ανάσα,ξαναφεύγαμε αυτή τη φορά για τα ζώα,τα ταΐζαμε και τα βοσκάγαμε.Το βράδυ μαζευόμασταν η οικογένεια αλλά και καμιά γειτόνισσα και κουβεντιάζαμε.Ήταν χρόνια καλά,χωρίς άγχος,όπως λένε πολλοί,ανέμελα χρόνια. -Αν ήσασταν νεότερη και σας δινόταν η ευκαιρία να φύγετε από το χωριό για μια καλύτερη τύχη,θα το κάνατε; -ΠΟΤΕ,ποτέ,ποτέ,τον τόπο εδώ τον αγαπώ,τον πονάω,εδώ έζησα και μεγάλωσα τα παιδιά μου.Τώρα που το σκέφτομαι,αν μου έλεγαν να σπουδάσω και να πάω κάπου αλλού,θα είχα αρνηθεί.Τον τόπο μου δεν τον αφήνω.Εξ’άλλου το χωριό μου τότε είχε όλα τα καλά,δόξα τω Θεώ τίποτα δε μας έλειπε ούτε μας λείπει τώρα.

Συνέντευξη από ένα νέο του χωριού

-Πώς λέγεσαι και πόσω χρονών είσαι; -Με λένε Ιωάννη Παπασημάκη και είμαι 32 ετών. -Έχεις σπουδάσει και ακολουθείς το επάγγελμα των σπουδών σου ή όχι; -Πέρασα παιδαγωγικά στο Βόλο όταν είχα δώσει πανελλήνιες,αλλά τα οικονομικά της οικογένειας δεν επέτρεψαν τις σπουδές μου να πραγματοποιηθούν.Έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ με την κτηνοτροφία και να μείνω στην επαρχία. -Θα ήθελες και στο μέλλον να συνεχίσεις να ασχολείσαι με την κτηνοτροφία ή έχεις άλλα επαγγελματικά σχέδια; -Πιστεύω πως αυτό το επάγγελμα με συμπληρώνει και με ευχαριστεί και θα το ακολουθώ σ’όλη μου τη ζωή.Επαγγελματικά σχέδια έχω,αλλά σχετίζονται με την κτηνοτροφία που τώρα λατρεύω,αν και όταν ήμουν μαθητής εγώ αλλά και η οικογένειά μου πιστεύαμε πως είχα κλίση μόνο προς τα γράμματα.  (Καλλιθέα) -Σχέδια για το μέλλον κάνεις; -Ναι,και θέλω κάποτε να αποκτήσω τη δική μυο οικογένεια.Επίσης να διπλασιάσω το κοπάδι των ζώων μου,να καταφέρω δηλαδή να φτιάξω μια φάρμα,ώστε να είναι η κτηνοτροφία το επάγγελμα που θα μου προσφέρει τα προς το ζην.Αν καταφέρω να σταθώ κάποτε οικονομικά στα πόδια μου,θα χτίσω το δικό μου σπίτι. -Πιστεύεις ότι το χωριό σου κάποια στιγμή θα σβήσει ή θα συνεχίσει να υπάρχει και να αναπτύσσεται;Κατά τη δική σου γνώμη,μια και είσαι άτομο της νέας γενιάς. -Αν και φαινόταν ότι το χωριό σε λίγα χρόνια θα έπαυε να υπάρχει,διότι οι άνθρωποι και κυρίως οι νέοι αναζητούσαν μια καλύτερη τύχη στην πόλη κατά την οικονομική άνθιση της χώρας,τώρα η κρίση στην οικονομία που επικρατεί θα αναγκάσει πολλούς να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη κι έτσι το χωριό θα γεμίσει κόσμο,όπως όταν ήμουν μαθητής και παλιοτερα.Αυτό όχι μόνο δεν το υποθέτω,αλλά και το εύχομαι.

blogs.sch.gr/gymparavΚουτσοκώστα Βασιλική,τμήμα Γ1

Share
 
PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 16 Ιούλιος 2014 23:02
Καταρρέει η Παναγιά του Κάστρου
paravola voukatio1      
Ένα σπουδαίο Βυζαντινό μνημείο στο κάστρο της Παραβόλας χρήζει άμεσης συντήρησης. Η στέγη ήδη είναι ετοιμόρροπη...
Share
Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 18 Ιούλιος 2014 11:10
Περισσότερα...
 
PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 16 Ιούλιος 2014 22:54
ΜΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΚΤΙΟΥ-ΒΟΝΙΤΣΑΣ
vonitsa 4
Ο νέος Δήμος μας γεωγραφικά αποτελεί ένα κομμάτι της Ακαρνανίας αλλά και το μισό της επαρχίας Ξηρομέρου.
vonitsa78
  Λίμνη Κομήτης Το μεγαλύτερο μέρος του βρέχεται από τον Αμβρακικό κόλπο ξεκινώντας από το Λουτράκι Κατούνας και φτάνει έως το Άκτιο που ξεκινάει το Ιόνιο Πέλαγος μέχρι την Πάλαιρο σύνορα με Μύτικα. Ένα μικρό συνοριακό μέρος του Δήμου βρέχεται από την λίμνη Αμβρακία στην περιοχή του πρώην δήμου Μεδεώνος.
Στην περιοχή του Ακτίου υπάρχουν ρηχές παράκτιες λίμνες που συνδέονται με κανάλια με τη θάλασσα και χρησιμοποιούνται και σαν ιχθυοτροφεία,  οι ονομασίες των δύο είναι Σάλτινη και  Κοκκάλα...
Share
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 31
Copyright © 2013 ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΚΟ.
Έγκυρη. Ενημέρωση.